Bez biletu w pendolino

W zalewie informacji dotyczących niedawnych nabytków PKP w postaci pociągów pendolino (precyzyjniej: pociągów EIC – Express InterCity Premium) wybiła się informacja o karach nakładanych na pasażerów za jazdę bez biletu. Okazało się, że w pociągach EIP konduktorzy nie prowadzą sprzedaży biletów, a pasażer nieposiadający biletu musi zapłacić, poza ceną za przejazd, również opłatę dodatkową wynoszącą 650,-zł. Dla porównania Deutsche Bahn zezwala za niewielką opłatą dodatkową na zakup biletów w pociągach Intercity Express (IE), które pędzą z prędkością do 330 km/h. Biorąc pod uwagę wysokość opłaty dodatkowej za jazdę bez biletu nie dziwi ilość osób obsługi, którzy na każdym kroku pytają podróżnych czy posiadają bilet oraz nadawane w pociągach EIP przed rozpoczęciem podróży przez kilkanaście minut męczące zapowiedzi o wysokości opłaty.

Gwarantowane systemy dystrybucji biletów

Przedsiębiorstwa kolejowe muszą zapewniać określone sposoby sprzedaży biletów kolejowych. Gwarantowany system dystrybucji biletów kolejowych reguluje ustawodawca europejski w rozporządzeniu (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącym praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym.

Przedsiębiorstwa kolejowe dystrybuują wśród pasażerów bilety za pośrednictwem przynajmniej jednego z trzech następujących sposobów sprzedaży:

  1. w kasach biletowych lub w automatach biletowych,

  2. za pośrednictwem telefonu, Internetu lub jakichkolwiek innych, powszechnie dostępnych technologii informacyjnych,

  3. w pociągach.

PKP zapewnia dwa pierwsze sposoby nabywania biletów na pociągi EIP, tj. sprzedaż w kasach biletowych lub automatach biletowych oraz za pośrednictwem Internetu (także za pośrednictwem aplikacji mobilnych). PKP nie zdecydowało się jednak na umożliwienie sprzedaży biletów bezpośrednio w pociągu (wyjątkiem są pasażerowie niepełnosprawni, którzy mogą kupić bilet bezpośrednio u konduktora).

Z rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 wynika że przedsiębiorstwo kolejowe może zrezygnować z dystrybuowania biletów w pociągach pod warunkiem, że takie ograniczenie lub wyłączenie jest uzasadnione ze względów bezpieczeństwa lub zwalczania nadużyć, z powodu obowiązku wcześniejszej rezerwacji lub z uzasadnionych względów handlowych (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007). Oznacza to, że nie w każdym przypadku przedsiębiorstwo kolejowe może zrezygnować ze sprzedaży biletów w pociągach, a udowodnienie okoliczności pozwalających na odstąpienie od dystrybucji biletów w pociągach spoczywa na przedsiębiorstwie kolejowym.

Przedstawiciele PKP tłumaczyli, że decyzja o wyłączeniu dystrybucji biletów w pociągach EIP podyktowana była względami technicznymi i porządkowymi w celu zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom i zapewnienia im miejsc siedzących.

Jednak pociągi EIP nie przekraczają 200 km/h. Średnia prędkość pociągów EIP relacji Kraków-Warszawa to jedynie ok. 117 km/h (293 km przy czasie podróży 02:28). Pociągi EIP poruszają się z prędkością nieznacznie większą niż dotychczas kursujące pociągi Intercity, w których pasażerowie nadal mogą kupić bilet bezpośrednio u konduktora. Względy bezpieczeństwa nie przeszkadzają Deutsche Bahn w prowadzeniu sprzedaży biletów w pociągach, które poruszają się ze znacznie większą prędkością niż pociągi EIP.

Ciekawostką jest to, że pociągi EIP nie są wyposażone w widoczny dla pasażerów licznik pomiaru prędkości, co uniemożliwia śledzenie ich bieżącej prędkości.

Wysokość opłaty dodatkowej za jazdę w pociągach EIP bez biletu zgodna z prawem

Złą wiadomością dla podróżnych jest to, że wysokość opłaty dodatkowej za jazdę bez biletu w pociągach EIP jest zgodna z prawem.

Z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 stycznia 2005 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej wynika, że wysokość opłaty dodatkowej pobieranej w przypadku braku dokumentu przewozowego (biletu) ustala się, biorąc za podstawę cenę najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowanego przez danego przewoźnika jako 50-krotność tej ceny.

Cena najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowana przez PKP Intercity i TLK wynosi 13,-zł. Wysokość opłaty dodatkowej, przy zastosowaniu 50-krotności ceny najtańszego biletu, wynosi właśnie 650,-zł.

Pozostaje mieć nadzieję, że pasażerom nie grozi powtórka awarii internetowego systemu sprzedaży biletów i brak kolejek przy kasach biletowych. Na zamianę dyskusyjnych zasad dystrybucji biletów lub obniżeniu opłaty dodatkowej raczej liczyć nie można.

Skomentuj:

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s